In de tweede helft van de negentiende eeuw genoot deze schilder-van-huis-uit een grote populariteit als schrijver van dorpsvertellingen met een sociaal tintje en als voordrachtskunstenaar. Geboren Geldersman beschrijft hij idealiserend het leven op het Betuwse platteland en laat zijn personages een door hem zelf samengesteld dialect spreken. In deze facsimile-uitgave naar de druk van 1890 (Cremer was toen al tien jaar dood) zijn twee bundels opgenomen: het debuut Betuwsche novellen (1856), waaraan later twee verhalen werden toegevoegd, en de derde bundel Een reisgezelschap (1858). Een beknopte inleiding met biografische en (niet al te heldere) bibliografische gegevens informeert de lezer.