Życiu świadomym i wyciągniętym na światło dzienne. Takim, które robi miejsce na prawdę. Bez oceny. Bez porównań. Bez tworzenia scenariuszy o tym „jak by mogło być”.
My w tym gdybaniu utykamy często.
Te teoretyczne scenariusze zatrzymują nas na poziomie krzywdy i niesprawiedliwości.
Rozwiązaniem jest rozpoznanie, przeżycie i przyjęcie.
Prawdy, z której jesteś.
Prawdy, która niesiesz.
Wtedy pojawia się szacunek, do tego jak mieli - Ci, w rodzinie.
